Rijksbeleid

Het overheidsbeleid voor het jeugdwerk is door de jaren heen veranderd, in samenhang met de maatschappelijke en historische context. Lees hierover meer in Geschiedenis pedagogische opdracht.

In de jaren negentig van de vorige eeuw heeft het specifieke jeugdbeleid een andere invulling gekregen. Toen werden twee speerpunten gekozen: het bevorderen van kansen en het voorkomen van uitval (Gilsing 2005).

In het regeringsstandpunt 'Regie in de jeugdzorg' uit 1995 is gekozen voor een expliciete rolverdeling. Provincies kregen de regie over jeugdzorg. Gemeenten moesten de regie gaan voeren over een gericht preventief jeugdbeleid. Deze rolverdeling moest het toenemend beroep op de jeugdzorg indammen.

Binnenkort wordt de rol van de provincie kleiner door de geplande verschuiving van de ambulante jeugdzorg naar gemeenten. Tegelijkertijd krijgen gemeenten te maken met bezuinigingen vanuit het rijk. Het is nog niet duidelijk hoe deze bezuinigingen doorwerken in de financiering van het jeugdwelzijnswerk.

Verantwoordelijke ministeries en bewindslieden

De verschillende onderdelen van het jeugdbeleid zijn verdeeld over meerdere ministeries, namelijk het ministerie van OCW en het ministerie van VWS, het ministerie van Veiligheid en Justitie en Sociale Zaken en Werkgelegenheid (SZW). Jeugdwelzijnswerk heeft vooral te maken met het jeugdbeleid voor de vrije tijd dat onder VWS valt. Sinds oktober 2010 is Edith Schippers (VVD) minister van VWS. De staatssecretaris van VWS is Marlies Veldhuijzen van Zanten-Hyllner (CDA).

Welzijn Nieuwe Stijl

In het kader van de doorontwikkeling van de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) zijn veel gemeenten op zoek naar nieuwe welzijnsarrangementen die ingezet kunnen worden om maatschappelijke problemen op te lossen. Het ministerie van VWS, de Vereniging van Nederlandse Gemeenten (VNG) en MOgroep Welzijn & Maatschappelijke Dienstverlening hebben daarom gezamenlijk het programma Welzijn Nieuwe Stijl vormgegeven. Het programma richt zich op twee speerpunten:

1. het verbeteren van de kwaliteit en professionaliteit van het welzijnswerk;
2. het verbeteren van de relatie tussen opdrachtgever en opdrachtnemer, tussen gemeenten en welzijnsinstellingen.

Het programma kent drie kernwaarden: gemeenschappelijk, professioneler en efficiënter. Daarnaast biedt Welzijn Nieuwe Stijl acht bakens die richting geven aan de kwaliteitsontwikkeling van de (jeugd)welzijnssector.

1. gericht op de vraag achter de vraag;
2. gebaseerd op de eigen kracht van de burger;
3. direct erop af;
4. formeel en informeel in optimale verhouding;
5. collectief en individueel in balans;
6. integraal werken;
7. niet vrijblijvend, maar resultaatgericht;
8. gebaseerd op ruimte voor de beroepskracht.

Deze acht bakens zijn in de praktijk vaak nog te weinig uitgewerkt in concrete methodieken waarin doelen, werkwijzen, inzet van professionals en vrijwilligers zijn vastgelegd en op basis waarvan resultaten geëvalueerd en bijgesteld kunnen worden.

Bronnen

• Alle kansen voor alle kinderen, Ministerie voor Jeugd en Gezin, 2007-2010. Den Haag, 2007.
• Gilsing, R. (2005), 'Bestuur aan banden. Lokaal jeugdbeleid in de greep van nationaal beleid'. Den Haag: SCP .
• Welzijn nieuwe stijl op de website Wet Maatschappelijke Ondersteuning
• Welzijn nieuwe stijl op webstie van Movisie
• Jeugdbeleid op de website van de Vereniging van Nederlandse Gemeenten