Kennis

Frontlinie versterken

Migranten maken minder gebruik van algemene jeugdvoorzieningen en van voorzieningen voor preventie en voor lichte hulp. Er bestaan verschillende strategieën om migranten beter te bereiken.

• de frontliniebenadering;
• de inzet van paraprofessionals;
• vindplaatsgericht werken;
• het betrekken van zelforganisaties;
• gerichte communicatie.

De frontliniebenadering

Door een frontliniebenadering wordt de eigen kracht van de migrantengemeenschap benut.  ‘De frontlinie is het geheel van personen en organisaties dat door middel van een meer informeel en laagdrempelig aanbod een brugfunctie vervult tussen moeilijk bereikbare (migranten)groepen en de geïnstitutionaliseerde hulpverlening. Meestal gaat het om activiteiten die voor bepaalde doelgroepen worden uitgevoerd en het initiatief  komt vaak van ‘onderop’ en ‘uit eigen kring’. (De Gruijter, Pels en Tan, 2009)

Voorbeeld
Een sprekend voorbeeld is Al Amal (= de hoop). Een groep vrouwen van Marokkaanse afkomst, werkzaam in de welzijnssector in Utrecht, heeft Al Amal opgericht met onder meer als doel de kloof tussen de bestaande hulpverlening en de risico- en multiprobleemgezinnen te overbruggen. Laagdrempeligheid en vertrouwen zijn de sleutelwoorden voor het bereiken van de vrouwen. Al Amal is inmiddels zeer goed ingebed in de wereld van de moeders die worstelen met de opvoeding en met het negatieve imago dat vooral de Marokkaanse jongens in de samenleving hebben. (www.al-amal.nl; De Gruijter, Pels en Tan, 2009)

Werken met paraprofessionals

Een paraprofessional werkt tegen betaling op een terrein waarvoor hij geen formele opleiding heeft. Hij staat dicht bij de doelgroep of heeft er affiniteit mee, en staat tijdens zijn werk in direct contact met leden van de doelgroep. Paraprofessionals zijn veelal vrouwen. Zij zijn in staat moeilijk bereikbare doelgroepen succesvol te benaderen (Gelauff-Hanzon, Keune en Tan, 1999; Jacobs, 2001).

Vindplaatsgericht werken

Vindplaatsgericht werken betekent werken vanuit een plaats waar de doelgroep al komt, zoals een school of moskee, of de doelgroep actief opzoeken (Bellaart en Azrar, 2003). Een voorbeeld van succesvol vindplaatsgericht of outreachend werken is bemoeizorg (Bellaart 2007). Een professional gaat dan naar het gezin zodra er aanwijzingen zijn voor serieuze problemen. Hij dringt dan net zo lang aan tot hij hulp op gang kan krijgen, desnoods met dreiging van een gerechtelijk bevel. De aanpak beslaat meerdere leefgebieden, de zorg wordt gecoördineerd en het gezin wordt gevolgd. Vormen van vindplaatsgericht werken zijn: een voorpost van bureau jeugdzorg op het opvoedbureau, schoolloopbaanbegeleiding in de moskee, professionals op locatie en het houden van huisbezoeken. Vaak worden hierbij paraprofessionals ingezet.

Wervingsmethoden, voorlichting en pr

Verschillende wervingsmethoden kunnen succesvol worden ingezet al naar gelang de kenmerken van de doelgroep, bijvoorbeeld een combinatie van groepsbenadering en individuele benadering, huisbezoek, praktische ondersteuning bij het invullen van een formulier voor de intake, en gebruikmaken van migrantenmoeders. In sommige sectoren, zoals de voor- en vroegschoolse educatie en opvoedondersteuning worden speciale toeleidingsinstrumenten gebruikt, zoals de Wijkfelicitatiedienst in Rotterdam die ouders thuis bezoekt als hun kind twee jaar wordt en informatie geeft over voorzieningen voor kinderen en ouders. Verder is goede voorlichting nodig over de interventie, de werkwijze en zaken als vertrouwelijkheid en geheimhouding.

Meer informatie

Voor meer informatie over de verbetering van het bereik van migrantengroepen: Overzichtsstudie interventies voor migrantenjeugd: ontwikkelingsstimulering, preventie en vroeghulp  .

Bronnen

Bellaart, H.& Azrar, F. (2003). 'Jeugdzorg zonder drempels. Eindverslag van een project over de toegankelijkheid en de kwaliteit van de jeugdzorg voor allochtone cliënten'. Utrecht, FORUM.

Bellaart, H. (2007). 'Moeilijk bereikbare doelgroepen of moeilijk bereikbare instellingen?', in: 'Tijdschrift Jeugdbeleid', jaargang 1, nummer 2, p. 125-130.

Gelauff-Hanzon, C., Keune, C & Tan, S. (1999). 'Paraprofessinals. Pioniers of pionnen? Een onderzoek naar de voorwaarden voor een optimale inzet'. Utrecht, Verwey-Jonker Instituut.

Gruijter, M. de, Pels, T.& Tan, S. (2009). 'De frontlinie versterken. Vernieuwende initiatieven in het voorportaal van de jeugdzorg'. Utrecht, Verwey-Jonker Instituut.